Já, nú er ég útskrifaður. Það var nú meiri vitleysan! Ætli ég
komi ekki með smá lýsingu á deginum í gær og í dag.
Á fimmtudag átti ég að mæta á Laugar klukkan 14.00 en þá var
hringt í mig þegar ég var lagður af stað og ég þurfti að snúa við
að ná í ljós sem voru að koma með flugi. Við vorum nefnilega að
fara í myndatöku og það vantaði ljósin. Fluginu var seinkað og ég
átti að koma síðar, ég gerði það og stökk inn og ætlaði sko að
afgreiða þetta snöggt, svo beið ég og beið og þegar klukkan var
orðin rúmlega 15.00 þá fékk ég ljósin í hendurnar og fór út og sá
að ég hafði skilið bílinn eftir í gangi í hálftíma í æsingnum!
Snilld - nýbúinn að taka bensín.
Svo fór ég á Laugar á methraða og tókum við myndir á fullu. Svo
komst ég að því að útskrifathringurinn minn er aðeins of stór
hmm... Síðan var æfing fyrir útskriftina klukkan 19.30 og ætluðum
við að bíða bara þarna í nokkra klukkutíma og borða í Laugabæ, en
auðvitað var ég bara með tómt debetkort og átti ekki inneign til að
hringja og biðja mömmu að leggja inn á mig. Ég fór því bara á
Akureyri og tók pening úr bauknum hennar mömmu til að fá mér subway
en náði ekkert í mömmu. Ég borðaði og fór aftur á laugar og var
mættur svolítið vel fyrir hálf 8. Þegar klukkan var orðin hálf átta
þá var ég gáttaður á fámenni á svæðinu og ákvað að spyrjast fyrir.
Auðvitað var verið að meina hálf 9 en ekki 8 þegar mér var sagt
hálf 8! Snilld.
Ég beið því útí bíl með hann í gangi auðvitað, rétt með nóg
bensín fyrir heimferðinni og þurfti að hafa hann í gangi í
klukkutíma á meðan ég beið því það var snjókoma úti og mjög kallt.
Ef ég yrði bensínlaus þá væri ég bara með 200 kall í klinki og gæti
ekkert reddað mér heim aftur. Svo hófst æfing og tókst ágætlega.
Síðan var farið með tveim kennurum og plantað birkiplöntum í
skítakulda því það var ekki góð spá fyrir föstudaginn til að gera
það þá.
Ég spurði skólameistarann hvort maður þyrfti að vera í hvítri
skirtu og hún gjörsamlega misti andlitið! Algjörlega hneiksluð að
ég ætlaði ekki að vera í hvítri skirtu. (Ég vissi ekkert um hvíu
skirtuna mína)
Mér tókst nú síðan samt að komast heim en fann að kúplingin var
farin að vera leiðinleg! Bölvuð vandræði á þessum bíl núna... og
auðvitað snéri ég öllu við í leit að hvítri skirtu, sem ég svo fann
en það var ekki mín.
Ég fór seint að sofa því ég þurfti að finna skrituna, éta, raka
mig og ýmislegt.
Í dag (föstudag) vaknaði ég svo snemma (08.00) til að gera mig
til, fara í bað, taka til það sem ég þurfti og þannig. Síðan fór ég
til Rúnars og lét hann kíkja á kúplinguna, við ákváðum bara að hún
væri nógu góð og hann setti bara einhverja smurolíu eða eitthvað í
vélina og ég fór á Laugar. Þar borðaði ég frábæran morgunverð í
boði kennara. Morgunmatur var búinn klukkan 11.00 og fannst mér það
kjánalegt því ég þurfti þá bara að bíða til kl.14.00 eða semsagt í
þrjá klukkutíma að klæða mig - sem tekur sirka 10 mínútur!
Ég rúntaði bara um svæðið og lét mér leiðast og beið og beið.
Voðalega er þetta langdregið og langar biðstundir. Kjánalegt að
hafa ekki bara hádegismat og svo byrja athöfnina... En já, svo
ætlaði ég að klæða mig rétt fyrir hálf tvö, en þá ætlaði Valgerður
að hitta okkur, þá var ég svo stressaður að ég náði ekki að gera
bindishnút hehe, hvernig er það nú hægt ég hef gert það svo oft
áður... en svona er það þegar menn stressast alveg upp. Ég var það
heppinn þó að Sveinn íþróttahúsvörður er sérfræðingur í svona
hnútum og reddaði mér alveg 
Þá hófst athöfnin og tók hún heila eilífð. Það voru ræður og
vesen í tvo tíma og maður þurfti að sitja eins og stytta og ég var
alveg að farast í öxlinni á þessu. Milljón myndir voru teknar og
allt í fína með það. Svo fór að líða að því að skirtan var
gjörsamlega að drepa mig, þessi fína hvíta skirta sem ég á ekkert í
var að særa mig í hálsinn og ég er alveg aumur í hálsinum eftir
hana. Ég átti bara erfitt með að anda og er með sár á hálsinum. Svo
var matur kl.16.00. Við mamma, Rúnar, Palli og Jóna (sem ég þakka
innilega fyrir komuna) vorum enga stund að skella í okkur kaffinu
og þá tók við bið til hálf 8! hvað er nú málið með það. Við höfðum
ekkert að gera þannig að við skelltum okkur bara á Mývatn í
skoðunarferð og vorum þar heillengi og fórum svo að rúnta um laugar
á bimmanum fína. Það var ágætt en lengi að líða
Hálf átta eða rúmlega það hófst fordrykkur og þá fékk ég mér
spræt á meðan aðrir fengu sér eitthvað áfengt sull 
Matur hófst svo óstundvíslega klukkan átta en allt í lagi með
það, ég var samt orðinn frekar pirraður á því að bíða alltaf svona,
og það í jakkafötum. Þetta var btw það lengsta sem ég hef verið í
jakafötum samfleitt, og skirtan alveg að kæfa mig.
Maturinn var gargandi snilld, humar og hörpuskel með
hvítvínssósu með í forrétt, og svo voru lambalundir í aðalrétt og
þær voru alveg bara með því besta sem ég hef borðað lengi. Með því
var kartöflukoddi og grænmeti. Gaman var að því þegar Addi ben var
spurður hvort hann borðaði ekki grænmetið með lambinu. Þá sagði
hann: ,,Ég borða bara kindur, ekki frá þeim" hehe
mér fannst það
allavega frekar finndið. Fólk fékk vín með matnum en ég sætti mig
við ágæta pepsíið. Það var sungið og svona milli mála og Ragna
kennari var með skemmtilega brandara og sögur inn á milli.
Eftirrétturinn var einhver sá sætasti sem borinn hefur verið fram á
Íslandi held ég. Mokka ís einhver með kirsuberjasósu og hörðu
súkkulaði ofaná og svo voru jarðaberjabitar með og súkkulaði kaka
sem var svona eins og muffins nema inní var heit súkkulaði sósa!
úff, þvílíkt hvað þetta var geeeeeðveikt. En síðan var aðalega bara
hvatt fólkið og var það mjög erfitt og leiðinlegt. Ég sagði mömmu
og þeim að fara bara á undag, þetta var kl 23.00 og var veislan
rúmir 3 klukkutímar sem mér fannst frekar langdregið í bland við
allar þessar fyrri biðstundir. Ég ætlaði svo bara að kveðja alla og
fara á eftir þeim á mínum bíl.
Þau fara og stuttu síðar geng ég niður að íþróttahúsinu í
snjóbil og fer inn í bílinn minn sem neitar að fara í gang! Snilld.
Ég sé annan bíl nálægt og fer þangað og bið um start, það er reynt
en bíllinn er bara eins og steinn, ekkert gerist. Þá fer ég aftur
upp í skóla og reyni að ná í Alexöndru sem á að hringja í mömmu og
mamma að hringja í mig (ég átti auðvitað ekki inneign en hringi
frítt í Alexöndru), sem tekst ekki fyrr en þau eru komin á
Akureyri. Þegar ég er uppí skóla er svolítið pressað á mann að fá
sér bjór en ég þekki sjálfan mig og veit að ég á ekkert að vera að
því að drekka þannig að ég reyndi að forðast þessi læti.
Það er ýmislegt reynt, ég fék bíl húsvarðarins lánaðann en ekki
gengur það því það er ekki hægt að opna húddið á honum komst ég að
hehe, snilld, þá fékk ég bílinn hans Bjössa lánaðann en ekkert
gengur. Bjössi og Heiða koma og ná í bílinn þegar Einar er mættur á
svæðið og ætlar að redda þessu, hann dregur mig langa leið og ekki
fer bíllinn í gang... alveg dauður. Hann fer þá til Baldvins og nær
í heimatilbúna risakapla og tengir þá við fjallapallbílinn sinn og
gefur mér almennilegann straum sko! Þá loksins klukkan hálf 2
hóstar bíllinn minn sér í gang við mikil fagnaðarlæti. Ég var
gjörsamlega búinn að frjósa í hel á jakkafötunum í stórhríð, við
erum að tala um að snjórinn/slyddan kom inn lárétt vegna roks og
var ég blautur og kaldur þessa 2,5 klukkutíma sem ég stóð þarna að
reyna að fá líf í bílinn minn. En ég fór svo heim þegar bíllinn
loksins komst í gang. Ekki kemur það mér á óvart ef ég verð veikur
á morgun.
Rosalega er ég feginn að maður útskrifast bara einusinni úr
framhaldsskóla!
Góða nótt...
PS. Er þetta heimsmet í löngu bloggi?